Skip to content Skip to footer

DE GOD VAN SPINOZA

Wist jij dat wanneer Einstein lezingen gaf aan de vele Amerikaanse universiteiten waar hij uitgenodigd was, de meest gestelde vraag van studenten die hij kreeg was:
Gelooft u in God?
En hij antwoordde steevast:
“Ik geloof in de God van Spinoza.”
De studenten die nog nooit Spinoza gelezen hadden begrepen het niet….
Wij hopen dat dit unieke stukje geschiedenis jullie net zoveel zal inspireren als het ons heeft geïnspireerd. Het vraagt een beetje tijd van je, maar je zal blij zijn dat je het hebt gelezen:
Baruch de Spinoza was een Nederlandse filosoof die beschouwd werd als één van de drie grootste rationalisten van de 17e -eeuwse filosofie, samen met René Descartes in Frankrijk en Gottfried Leibniz in Duitsland.
Hier volgt iets van zijn wijsheid:
“God zou gezegd hebben:
Stop met bidden en jezelf veroordelen!
Wat ik wil dat je doet is de wereld ingaan en van je leven genieten. Ik wil dat je geniet, zingt, plezier hebt en geniet van alles wat ik voor je heb gemaakt.
Stop met het bezoeken van die koude, donkere tempels die je zelf hebt gebouwd en zeggen dat het mijn huis is! Mijn huis is in de bergen, in de bossen, rivieren, meren, stranden. Dat is waar ik leef en daar uit ik mijn liefde voor jou.
Houdt op met mij de schuld geven van jouw miserabele leven; ik heb je nooit gezegd dat er iets mis met jou is of dat jij een zondaar bent, of dat jouw seksualiteit iets slechts was! Seks is een cadeau wat ik je heb geschonken waarmee jij uiting kunt geven aan jouw liefde, jouw extase, jouw plezier. Geef mij dus niet de schuld van alles wat zij jou hebben laten geloven.
Staak het lezen van zogenoemde heilige geschriften die niets met mij te maken hebben. Als je mij niet kunt lezen in de zonsopgang, in een landschap, in de aanblik van jouw vrienden, in de ogen van je zoon…zal je me in geen enkel boek vinden.
Vertrouw me en stop met vragen. Wil jij me vertellen hoe ik mijn werk moet doen?
Stop met het zo bang voor mij te zijn. Ik veroordeel of bekritiseer jou niet, noch wordt ik boos, of zoek een manier om jou te straffen. Ik ben pure liefde.
Stop met vragen om vergeving, er valt niets te vergeven. Als ik jou gemaakt heb….heb ik jou gevuld met passies, beperkingen, plezier, gevoelens, behoeftes, onvolkomenheden…vrije wil. Hoe kan ik het jou kwalijk nemen als jij reageert op iets wat ik in jou heb gestopt?
Hoe kan ik jou straffen voor hoe jij bent, als ik degene ben die jou gemaakt heeft? Denk je echt dat ik een plek zou kunnen creëren waar al mijn kinderen met slecht gedrag moeten branden tot in de eeuwigheid? Welke soort God doet zoiets?
Vergeet elke vorm van gebod, elke vorm van wet; dat zijn listen om jou te manipuleren, jou onder controle te houden, die enkel schuldgevoel in jou creëren.
Heb respect voor jouw gelijken en doe niets wat jij ook niet voor jezelf zou willen. Het enige wat ik vraag is dat jij oplet in jouw leven, dat jouw bewustzijn jouw gids is.
Mijn liefste, dit leven is geen test, niet een stap, geen repetitie, noch een voorbode op het paradijs. Dit leven is het enige wat er hier en nu bestaat, en het is alles wat je nodig hebt.
Ik heb jou de absolute vrijheid gegeven, geen prijzen of straffen, geen zonden of deugden….niemand houdt een score bij.
Jij bent absoluut vrij om een hemel of een hel te maken van jouw leven.
Ik zou je kunnen vertellen of er iets is na dit leven, maar dat doe ik niet….ik kan je wel een tip geven. Leef alsof er niets is nadien…alsof dit jouw enige kans is om plezier te hebben, lief te hebben, te bestaan.
Dus, als er niets is, zal jij gebruik hebben gemaakt van de kans die ik jou gaf. En als er wel iets is, wees dan gerust dat ik jou niet vragen zal of jij je goed of slecht hebt gedragen. Ik zal vragen: Vond je het leuk? Heb je plezier gehad? Waar heb je het meest van genoten? Wat heb je geleerd?….
Stop in mij te geloven; geloof is een aanname, een gok, een inbeelding. Ik wil niet dat jij in mij gelooft… Ik wil dat jij me vanbinnen voelt wanneer jij jouw geliefde kust, wanneer jij je kleine meid instopt, wanneer jij je geliefde hond aait, wanneer jij in de zee baadt.
Stop mij te prijzen, wat voor egocentrische God denk je dat ik ben?
Ik raak verveeld door dat prijzen, ik ben moe van al die dank. Voel je je dankbaar? Bewijs het door voor jezelf te zorgen, jouw gezondheid, jouw relaties, de wereld. Laat jouw plezier zien!… dat is de manier om mij te prijzen.
Stop alles te compliceren en als een papegaai te herhalen wat jij over mij geleerd hebt gekregen.
Het enige wat zeker is, is dat jij hier bent, dat je leeft en dat deze wereld vol wonderen zit.
Waar heb jij nog meer wonderen voor nodig? Waarom moet alles uitgelegd en verklaard worden?
Zoek mij daarbuiten….en je zal me niet vinden. Vind mij vanbinnen…daar ben ik, kloppend diep binnenin jou.”
– Spinoza.